Okula Giden Çocuğa Yapılan Zoraki Aktivite

19 Ocak 2017

EMZİK SORUNSALI

19 Ocak 2017

Zaman Şükretme Zamanı

19 Ocak 2017

“Demek benimle görüşmek istiyorsun?”diye sordu Tanrı.

“Eğer zamanın varsa.” dedim.

Gülümsedi,”Benim zamanım sonsuzdur.”dedi. “Ne sormak istiyorsun bana?”

“İnsanoğlunun seni en çok şaşırtan davranışlarını.”

Tanrı şöyle cevapladı soruyu:

“Çocukluktan sıkılırlar, büyümek için acele ederler ve sonra çocukluklarını özlerler. Para kazanmak için sağlıklarından olurlar ve sağlıklarını kazanmak için para verirler. Gelecekten endişe ederken bugünü unuturlar, böylece ne bugünde ne gelecekte yaşarlar. Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar, hiç yaşamamış gibi ölürler.” 

Ne güzel bir cevap değil mi? Hep bir sorunumuz var. Hep bir isteğimiz… Hep bir başaramadığımız var. Hep kursakta kalan… Oysa hiç önem vermiyoruz elimizdekilerin değerine.

Şükretmeyi unuttuk.

Yeni sürümü çıkan telefonlar gibi hep bir yerimiz tarafımız eksik ve ileride daha iyimiz çıkacak korkusuyla yaşıyoruz. Halbuki, hayat bize hep öğretmeye çalışır : Kimse mükemmel değildir. En iyi diye bir şey yoktur. Senin iyin, senin doğrun diye bir şey vardır. Bir sınavdan 100 alman ileride başarılı olacağını göstermez. Üniversitede sınavında birinci olman, bir şirkette en üst mevkiye gelmende seni en iyi yapmaz. Eksik bir yan hep vardır. Hiçbir şeyin garanti olmadığı hayatta garantileyemezsin en iyiliğini.

 Her kişi kendinden sorumludur. Senin doğrun sana doğru, başkasınınki kendisine.

Ortak doğrular için fazla çaba harcıyoruz belki de…

Aynılaşma çabamız niye? Farklı olmak değil midir esas güzel olan, çeşitlilik katan?

Biz şükretmeyi unuttuk. Belki de endişelerimiz bize unutturdu. Gelecek kaygısı herşeyin önüne geçti. İnsan ne sağlığına şükredebiliyor ne varlığına. Hep ne olacak korkusu var içimizde…

Şimdi korkularımızı bırakıp şükredelim. Yağmura şükredelim. Ocak ayında arada bir kendini gösteren güneşe şükredelim. Yaz mevsiminde esen melteme şükredelim. Sevdiğimiz insanlara, yanımızda ve kalbimizde olanlara şükredelim. Oturduğumuz koltuğa, yediğimiz yemeğe, içtiğimiz suya şükredelim.

Zaman şükretme zamanı.

Bugünlerimizi aramamayı dileyerek şükredelim…

Not: Üstteki kısa hikaye Ahmet Şerif İzgören’nin Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır kitabından alıntıdır.

Yorum Yaz