DEMET’İN DÜNYA’SI

12 Temmuz 2013

DEMET’İN DÜNYASI 6. AY

12 Temmuz 2013

YENİ NESİL ANNE

12 Temmuz 2013

yeni nesil anne

Annemle Neşe doğduktan sonra yaşadığım en büyük sorun, kendime ait zamanım. Ben zamanın yokluğundan şikayet ederken, annemin bundan sonra tüm zamanımın çocuğum olduğunu hatırlatması beni pek mutlu etmiyor. : )

Geçenlerde Neşe’nin uyku düzeninin bozulduğundan, artık çok geç yatmaya başladığından bahsediyordum. Ben Ali’yle bir türlü yanlız kalamamaktan şikayetçi, kendime ait zamanım olmadığını söylerken, annem bizi büyütme tarzından, gece nasıl beraber oturduğumuzdan, tüm gün bizlere baktığından, artık çocuklu bir aile olmanın idrakına hala varamamamdan bahsetmeye başladı. Kendimi onun anneliğini dinlerken biraz başarısız, biraz da bencil hissettim. Söyledikleri zihnimde dolanırken bir anda onun anne olduğu dönemde onların bizler kadar sosyal hayatları olmadığı , evinde internet, twitter ya da instagram kullanmadığı, blog&tweet yazmadığı, Dünya’nın her yerine bir tık uzaklıkta olmadığı, çocuk haricipek başka işle uğraşmadığı aklıma geldi. Ve böyle düşününce onun beni anlaması imkansızdı. Haliyle benimde onu anlayabilmem çok zor.

bencil anneler

Biz yeni anneler eski nesil annelere bakınca biraz fazla kendimize düşkünüz. Sağlıklısı da bu bence! Yaşama es vermek istemiyoruz. Sosyal hayatımızdan ödün vermek istemiyoruz, iş hayatına geri dönmekte sabırsızız, sosyal ağlara karşı sorumluluklarımız var. 🙂 Var da var anlayacağınız. Bizler kendimize karşı sorumluluklarımızın farkındayız. Ben anne oldum diye ne arkadaşlarımdan ne modadan ne hayattan ne internetten uzak kalmak istiyorum. Tabi ki herşey eskiyle aynı kalmıyor, belli değişiklikler, fedakarlıklar illa ki gerekli. Fakat kendimize karşı o kadar acımasız olmalı mıyız gerçekten? Ben anne de olmak istiyorum ama kendimi de unutmak istemiyorum. Arada derede her şeye yetmek istiyorum. Neşe’nin de hiç bir şeyini kaçırmak istemiyorum. Bu yüzden bizim işimiz aslına bakarsanız onlardan çok daha zor. Hem sadece ev yaşamıyla tatmin olmuyor, hayatın her anında olmak istiyoruz, hem de çocuğumuzun her türlü detayıyla kılı kırk yararcasına ilgileniyoruz.

Neş’e tüm sevgimi veriyorum, kaliteli zaman geçiriyorum, düzenini asla bozmamaya çalışıyorum. Haftalık neler yiyeceğini planlıyorum. Yemek saatlerini aksatmıyorum. Her zaman oyun konusunda yaratıcı olmaya çalışıyorum. Herkes kadar anne olmaya çalışıyorum diyelim. Ama akşam da oturup filmimi izlemek stiyorum mesela. Ya da yazı yazmak, zihnimden uzaklaşmak.. Ufak kaçamaklara da ihtiyacımız var bizlerin bu verimli halimizi sürdürmek için. Neş’in mutluluğu benden geçiyorsa, benim mutlu olmam şart. Bizlerin mutlu olması şart huzurla, sonsuz sabırla büyütebilmek için onları.

anne olmak

Bazen uzaklaşmak şart. Tatile çıkmak, beraber yemek yemek, günde 1-2 saatlik kendimize ait zaman, akşamları kahve içip karşılıklı sohbet etmek… Bunlar olmadan ilişki nasıl aynı kalır? Bu uzun soluklu maratonda bizler nasıl sağlam kafa kalırız? 

 

 

 

Yorum Yaz