Neden Çocuğum Sinirli?

03 Haziran 2016

ÇOCUĞUN BİTMEYEN İSTEKLERİ

03 Haziran 2016

Utangaç Çocuk

03 Haziran 2016

 

Çocuk sahibi olmadan önce anlam veremediğim çocuk tipi annesinin arkasına saklanan birini gördü mü paçasına yapışan, yabancı birinin sorduğu tek bir soruya cevap vermeyenlerdi sanırım. İnsan böyle çocukla karşılaştı mı ne diyeceğini bilemez, muhabbet bir türlü ilerleyemez, ne yapacağını bilemeden daha fazla konuşmaya çalışırsın ve genelde anne ya da babanın “Bizimki biraz utangaç.” diye açıklamasıyla son bulurdu.

Çocuk sahibi olunca gördüm ki istediğin kadar dışa dönük bir insan ol, çocuğun utangaç olabiliyor. Bu öğretilebilecek bir özellik değil. Bazılarının yapısında var. Bazılarınınsa bu durumunu bilmeden biz pekiştiriyoruz.

Nasıl mı ? Kısaca değineyim.

Çocuğunuz utangaç olabilir, kendini yeni bir ortam da rahat hissetmeyebilir, karşısındakinden hoşlanmayabilir. Bunların hepsi konuşmaması, cevap vermemesi için birer sebep. Bu durumda yukarıdaki gibi çocuğumuza “O utangaçtır.” dediğimizde aslında ister istemez onu etiketliyoruz. Bu öngöremediğimiz fakat oldukça tehlikeli bir davranış malesef. Aynı hatayı bende çok yapmış biri olarak böyle bir açıklamanın hiçbir şeyi değiştirmediğini gördüm. Bu durumu araştırmaya başladım ve kendimce bana mantıklı gelen çözüm yolları buldum.

Çocuğumuzun konuşmadığı anda, biz konuyu onun üzerinden alarak konuşmaya devam etmeliyiz. Onları zorlamak ya da onlar adına konuşmaktansa, en iyisi konuyu onlardan uzaklaştırmak. Böylelikle onlar hazır olduğu zaman konuşmalarını bekleyeceğiz.

Positive Discipline adlı kitapta utangaç çocuğa aşağıdaki konuşmayı yapmamız öneriliyor. Bu konuşmadan sonra çocuğunun tavrı değişen ebeveynler olmuş:

Konuşmamanı anlıyorum ve sana saygı duyuyorum. Seni konuşsan da konuşmasan da seviyorum. Sadece sen cevap vermeyince, ben kendimi konuşmak zorunda hissediyorum. O yüzden konuşmak istemediğini söylersen, böylece bende kendi işime bakarım. “

Bazen bizim onları konuşmaya zorlamamız, bu işi daha çok inada bindiriyor. “Beni zorlama. Senin her dediğini yapmak zorunda değilim. Bu benim alanım.” Onların kendi alanına saygı duymayı öğrenmek galiba çocuklarımıza  yapılacak en büyük iyilik. Bazen okul dönüşü Neşe sorularıma cevap vermiyor. Eskiden zorlardım. Tekrar tekrar sorar, bir de üstüne bozulurdum. Ne zamanki saygı göstermeyi öğrendim. işte o zaman o kendi kendine bana okuldaki gününü anlatmaya başladı.

Utangaçlığından dolayı aşırı korumacı yaklaşmayın. Hepimiz okul hayatında ya da sosyal hayatlarımızda iletişim problemleri yaşadık. Onlarda hayatlarında karşılarına çıkan problemleri göğüslemeliler. Değişime hazır oldukları zaman zaten değişeceklerdir. Onları korumamız bunu sadece daha çok geciktirir.

Her insan dışa dönük, arkadaş canlısı olmak zorunda değildir. Bunu kabul etmeliyiz. Bazıları dingin, daha içe dönük hayatı sever. Buna saygı göstermek, hepimizin yaradılışının farklı olduğunu düşünmek bizleri ebeveyn olarak rahatlatacağına inanıyorum.

 

Yorum Yaz