DIY – EVİMİ KENDİM NASIL BOYARIM?

12 Ekim 2016

İzmir’de Kar Yağıyor

12 Ekim 2016

Neşe 5 Yaşında!

12 Ekim 2016

Bu sabah okulu biraz astık, beraber kahvaltıya gittik kızımla. Hava tam hastalık havası. Karasız şekilde bir esiyor, bir yakıyor. Neyse ki gölgeye oturduk. Yanımızda ceketlerimiz var. Uzun lafın kısası, önlemimizi kendimizce aldık. Karşılıklı oturduk, tostlarımızı sipariş ettik. Karnının çok aç olduğundan şikayet edince hemen lafa atıldım:

“Bugün senin doğum günün? Nasıl hissediyorsun kendini?”

Soruma şaşkınlıkla yanıt verdi: “Bugün mü?” dedi heyecanlanarak. Sonra bir anda heyecanı söndü. “İyiyim.” diye geçiştirdi.

Doğum gününde akşam yemeği için ailenin toplanacağını durunca yüzünde gülümseme belirdi. Bu arada tostlar geldi. Neşe bir iki lokma yiyince, canlandı.”Bugün okulda arkadaşlarım benim için resim yapacak.” dedi. Okula daha çok geç kalmamız konusunda beni uyardı. Gülümsedim.

“İnsanlara hep sorarlar. Bende doğum gününde sana sorayım. Şu an 5 yaşındasın ve büyüyünce ne olmak istiyorsun?” dedim. Öne doğru eğilerek küçük ağzından çıkacak sözleri dikkatle dinlemeye koyuldum.

“Deniz kızı!”

“Deniz kızı mı ? ” diye kaşlarımı çattım.

“Evet onun gibi parlak bir kuyruğum olsun istiyorum.” dedi.

“E o zaman sürekli denizde yaşaman gerekecek.” dedim.

Bu sefer kafası karıştı. Anlaşılan bunu hiç düşünmemişti.

“Vazgeçtim.” dedi tostundan bir ısırık alarak.

“Öğretmen?”

“Hayır.”

“Doktor?”

“Hayır.”

“Başbakan?”

“Haaayırrr” diye isyan etti uzatarak.

“Ne yani ülkeyi yönetmek istemiyor musun? Evsizleri yardım etmek, insanların hayatını iyileştirmek iyi fikir değil mi?”

“Hayır, istemiyorum.” O kadar kararlı bir şekilde söyledi ki konuyu uzatamadım.

“Galiba daha mesleğini seçmek için erken.”

Ağzındaki lokmasını çiğnerken kafasıyla beni onayladı.

Sonra birden “Dekorasyon yapmayı seviyorum.” dedi.

Neşe genelde evdeki objelerin, küçük mobilyaların yerini değiştirir. Mumlukların sehpadan alıp piyanonun kenarına koyar. Odasını düzenler. Sonunda bir cevap bulduğumuza sevinmiştim.

“İç mimar olmak istiyorsun demek ki.” dedim.

“O da ne demek ?”

“Evin içinin dekorasyonunu yapanlara deniyor.” dedim

“Aaa o zaman iç minar olmak istiyorum.” dedi.

Beraber gülüştük. Sonra çeşitli isteklerden bahsetti. Babasıyla ağaç ev yapmayı dilemiş içinden bir kere. Ağacın tepesine çıkacaklarmış evin bir zili olacakmış. Herhalde ona öyle masum baktım ki bana “Sende zili çalıp gelebilirsin.” dedi. Teşekkür ettim. Sonra bahçede kamp yapmayı, çadırda kalmayı hayal etmiş bir seferde. Bir de en çok istediği şey Disney mağazasını eve taşımakmış. Böylece ev oyuncaklarla dolarmış ve bütün gün onlarla oynarmış.

Hayattan beklentileri bunların gerçekleşmesiymiş. 🙂

Tostumuzu bitirdikten sonra kalktık. Biraz dolandık. Sonra okula bıraktım. Koşarak içeriye girdi. Eminim arkadaşlarının yapacağı resimleri merak ediyordu…

Mutluca gülümsedim arkasından. Sonra eve geldim. Bilgisayarın başına oturudum. Konuştuklarımızı unutmamak için buraya yazdım…

İyi ki doğdun güzel kızım…

Hayatın boyunca hayallerinin olması dileğiyle…

 

Yorum Yaz