2 YAŞ SENDROMUNU ÇÖZME YÖNTEMİ

15 Ocak 2016

WATTPAD KEŞFİ

15 Ocak 2016

İkinci Çocukla Neler Değişti?

15 Ocak 2016

Eskiden kalabalık aile tanımı 4-5 çocuklu aileyken, şimdi 2-3 çocuklu ailelere uzaylı gözüyle bakılıyor. Çocuk doğurmak, bakmak ve büyütmek artık gerçekten çok zor. Hem de böyle bir güvensiz ortamda…

Uzun süredir yazmadığım için ikinci çocuklu hayatın zorlukları, güzelliklerinden bahsetmek istedim. Her şeye rağmen ailesini genişletmeyi düşünenler için kendimce deneyimlerimi paylaştım.

Umarım keyifle okursunuz…

 

İKİNCİ ÇOCUKLA BERABER NELER DEĞİŞTİ?

barcin ailesi

-İkinci çocukla beraber daha eğlenceli bir aile olduk. En sevdiğimiz şey, yastık savaşı ve babanın canavar olduğu oyunlar. 🙂

Daha rahat ebeveynleriz. İlkinde her şeye kıllanıyorduk. Her aşama bir problemdi bizim için. İkinci çocukta ise, insan daha rahatlıyor. Her açıdan daha normalleşiyorsunuz.

Yemek masasında daha Çok oturan bir aile olduk. Sabahları , akşamları yemek masasında sohbet var artık. Aynı zamanda biraz rekabet. Bu da benim işime geliyor. Kim en güzel yiyiyor yarışmasının kazananı hep ikisi de olsa, bıkmadan usanmadan yarış halindeler. Çocuk yedirme derdi ortadan böylelikle kalktı. 🙂

Daha az dısarı cıkan bi aile olduk. 4 kişi olarak dışarı çıkma olayını nedense gözümüzde fazla abartıyoruz. Rahatları bozulmasın,  rahatımız bozulmasın derken hep evde vakit geçiriyoruz. Bu ne kadar iyi bir şey bilmiyorum. Ama daha fazla dışarıda aktivite konusunda babamızı ikna etmeliyiz.

Aile tatili diye bir şey düşünmüyoruz. Açıkçası aile tatili demek 2 çocukla telef olmak demek. ANNE İÇİN TATİL DEĞİL demek. Baba için of pof demek. O yüzden şimdilik babaanneler, anneannelerin katıldığı her türlü programa varız. Onun dışında daha 4 kişi tatile cesaret edemedik.

Hastalıklar daha zor geçiyor. Sürekli birbirine bulaştırma durumu var. Aynı evin içerisinde uzak tutmak ne yazık ki pek mümkün değil.

-Sabahları daha erken kalkan bir aile olduk. Neşe’nin düzenli bir okul hayatı, ufaklığın erken kalkış saatleri derken yatakta biraz daha kestirmek hayal oldu. Şikayetçi değilim. Günümü daha iyi değerlendiriyorum.

-Evde sesler yükselmeye başladı. Daha sesli bi aile olduk. Arada kavgalar, gürültüler, koşuşturma çığlıkları, müzik sesleri derken volume konusunda sıkıntılarımız var. 🙂

-İlginçtir, ikinci çocuktan sonra çift olarak daha sık dışarı cıkar olduk. Birlikte çok daha fazla vakit geçiriyoruz. İlişkimiz daha sosyal hale geldi.

Biraz bencilleştik. İlkinde her şey çocuğun etrafında dönerken, 2. çocukla beraber  “anne-baba vakti” adlı bir aktivite yarattık. Yemek sonrası çocuklar kendi başlarına oyun oynarken, biz beraber kahve içiyoruz.Bu zaman içerisinde annenin babanın yanına gelmek yok, kavga yok, oyun var. 🙂 Ne güzel bir vakit değil mi ?

 

Tabi ki daha yorucu , daha meşgul bir hayatımız var. Sorumluluklarımız ikiye katlandı. Ama galiba bu sefer durumu nasıl idare edeceğimizi daha iyi biliyoruz. Konuya hakimiz ve duygusallığın yerini biraz daha mantık almaya başladı. Sonuç olarak, iki çocuklu olmak bir Everest değil. Hatta birincisine göre daha az stresli, daha çok keyifli  🙂

 

Yorum Yaz