Çocuklarınıza Seçim Hakkı Tanıyın

17 Eylül 2017

Çocuklar Evden Gidince…

17 Eylül 2017

Yeni eğitim yılı başladı. İkisi de tam zamanlı okula gidiyorlar artık. Küçük de büyüdü, büyük de… Hatta Neşe’miz artık bir ilkokul öğrencisi oldu. Zamanın bu kadar hızlı geçmesinden dolayı neredeyse bu olaya sevinemeyeceğim. 🙂 Ne kadar “Aman okul yılı başladı” deyip halay çekme kıvamına gelsek de, bizim evde kocaman bir boşluk oldu. Ben bu işten neden hala bu kadar etkilendiğimi anlamış değilim.

“Anne okulda seni çok özlüyorum.” dediklerinde, sanki çocuğumu okula değil de zindana gönderiyormuş hissine kapılıp kendimi çaresiz hissediyorum. Hatta geçen gün baya bütün gün kendime gelemedim. Sebep? Servise binerken arıza çıkardıkları için. 🙂

Ne büyük problem ama (!)

Hatta geçen gece eşime okula alışamadılar diye serzenişte bulunurken beni çok şaşırtan bir yanıt verdi:

“Bence sen onların okula gitmesine alışamadın.

Bir düşündüm, çocuklar sabah çıkmada problem yaşamasına yaşamışlar ama okulda gayet mutlu olduklarını söylüyorlardı. Hatta öğretmenleri hele ki ufaklığın ne kadar rahat ve neşeli olduğunun haberini vermişti.

Neden bu işi bu kadar kafamda büyütmüştüm? Neden böylesine olumsuz düşünüyordum? Senelerdir ertelediğim ne varsa bir tanesi bile yapmak neden içimden gelmiyordu?

Dürüst olmak gerekirse, onlarsızlığa alışmakta zorlanıyordum. Onlar bile benden daha çabuk alışmışken ben günde 545 kez “Acaba her şey yolunda mı?” “Bana ihtiyacı var mı?” “Kendini nasıl hissediyor?” gibi gibi saçma sapan endişe verici şeyler düşünmekten kendimi alamıyordum.

Galiba artık kabul etmeliyim. Çocuklarım büyüdü. Artık ikisinin de benden ayrı bir hayatı var. Ayrışma konusunda da en büyük problemi çocukların aksine ben yaşıyorum ve hatta belki sabahları bu endişemi ister istemez onlara yansıtıyorum.

Bu yazı da burda kafayı yemiş bir annenin anısı olarak kalsın. İleride belki okuyup kahkahalarla gülerim.

Sevgilerimle

Kücükkadın

 

 

1 comment

Yorum Yaz