BEBEĞİNİZİN 2.AYI

02 Ağustos 2012

NEŞELİ SESLER

02 Ağustos 2012

BEN KENDİ YEMEĞİMİ YERİM!

02 Ağustos 2012

Son bir aydır yemek yerken daha doğrusu yedirirken bazı engellerle karşı karşıyayım. Neşe sürekli ya tabağına ya da kaşığına saldırıyor. Sanki yemeğini yiyecekmiş gibi elimden kaşığı kapmaya çalışıyor. Engellemeye çalışıyorum. Yok, bu sefer yemek yemeyi reddediyor. Bu durumun farklı versiyonu biz yemek masasına oturunca da oluyor. Tam yemek yiyecekken bizimki mama sandalyesinde ne kadar tok olursa olsun huysuzlaşıyor. Neymiş efendim, o da bizimle aynı sofraya oturacakmış !! Biz yemek yerken o da bizim yemeğimizden yiyecekmiş. (yaklaşık 2 aydır mevcut bu durum) Yemek yerken de o kadar çok ağzınıza bakıyor ki, o lokma boğazdan mı geçiyor, düğüm mü oluyor anlaması mümkün değil.

Masada yemek yeme olayını Cici Bebe’nin bisküvilerinden vererek çözdük. Ya da ufak ufak yemek suyundan tattırdık. Gerçi bu da çok tehlikeli oluyor. Kesin fazlasını istiyor. Vermeyince de yemeği size zehir ediyor. O yüzden bisküviden şaşmamakta fayda var. Fakat, bu “ben kendi yemeğimi kendim yerim” tribini bazı öğünler ciddi anlamda aşamaz olduk. O günlerden birinde Neşenin önüne yoğurtla dolu tabağını bıraktık ve olacakları izlemeye koyulduk…

Hayatımda hiç bu kadar mutlu ve eğlenen bi çocuk daha görmedim herhalde. OMO reklamında bas bas “kirlenmek güzeldir” diye bağırmakta hakkıymış meğer. Hakikaten kirlenmek bu kadar hoşuna gidebilir bi insan yavrusunun. 🙂

Öncelikle bebeğinizi yemek yemesi için bırakacaksanız, kaşık ve tabağının ona zarar vermeyecek canını acıtmayacak, bebeklere uygun malzemeler olduğundan emin olun. Bizim kaşık Bambino’dan, tabak ise Ikea’dan…

Bizim fındık bir başına kalınca, kaşıkla hamleler yaptı. Fakat pek başarılı olamadı. Daha çok sağı solu yoğurda buladı. Çünkü kaşık kullanmak o kadar kolay üstesinden gelinebilecek bir durum değil. Hem kas kabiliyeti hem de el-göz kordinasyonu gerektirir. Bir yaşına kadar bebeklerimiz ağzını bulmakta zorlanır ama çok güzel etrafı batırır. Hatta bu konuda ellerine su dökülebilinesi az insan vardır. Sonra yoğurtla dolu tabağa ellerini batırdı. Parmaklarının arasından yoğurdun nasıl fışkırdığını izledi. Ellerini masasına sürdü. Tekrar kaşığını aldı, bıraktı derken kendi başına yemek yeme konusunda ilk adımını attı. Pek ağzına götürdüğünü söyleyemem. Ama bu konudaki çabasını keyifle izledim. 🙂

🙂

9-12 aylar arasında bebekler kendi başlarına yemek yemek isterler. Fakat her öğün kendi kendilerine yemeleri de mümkün değildir. Hevesle başlarlar ama çabuk yorulurlar. Gerekli gıdayı alması için yine bizler müdahale ederiz. Ama bebeğinizi sizde benim gibi kendi kendine yemek yemesi için teşvik edebilirsiniz. Böylece gün be gün bu beceriyi daha da geliştirecektir. Onu bu konuda cesaretlendirin. Bebeğinizin ne kadar eğlendiğini gördüğünüzde ne demek istediğimi anlayacaksınız. 🙂

2 comments

Yorum Yaz