BABALAR VE KIZLARI

14 Mart 2013

DEMET’İN HAMİLELİK GÜNLÜĞÜ

14 Mart 2013

ANNELİĞİN BÜNYEDEKİ EVRİMİ

14 Mart 2013

neş&ben

Anne olmadan önce, zaman boldu. Yapacak iş bulamazdım. Sıkılır dururdum. Bulduklarım beni tatmin etmez, zamanın geçmeyeşinden şikayetçiydim.

Anne olunca, zamanı durdurmaya çalıştım. Bir şeyi bile zor yapan ben birden fazla şeyle aynı anda uğraşmaya başladım. Eskiden koca ayda iki yazı yazarken şimdi 30 ‘a yakın yazı yazar oldum. Çocuk büyüttüm, işlerime yoğunlaştım, daha başka ne yapabilirim dedim, başkalarına yardım etmeye çalıştım.  Mutlu oldum. Bu meşguliyet bana daha fazla enerji kattı. Önceleri gün boyu yapacak iş bulmak istemezken, şimdi daha fazla verimli olmalıyım diye kendime söylenir oldum.

Ve başladı zaman tiktaklarını hızla hareket ettirmeye.. Saniyem bile önemli benim dercesine…

 

Anne olmadan önce, en ufak tökezleme soğuturdu beni her şeyden. Tamam derdim, olmayacak. Uğraşmazdım, peşinden koşmazdım, kovalamazdım.

Anne oldum. Tökezleye tökezleye koşmaya başladım. İnandığım hiç bir şeyin peşini bırakmadım. Sımsıkı tutundum fikirlerime. Ama asla körü körüne değil.. Asla bencilce değil…

 

Kadere değil, kendime inanmaya başladım. Kendi gücüme…

Kendimi daha yakından tanıdım. Kimmişim ? Neymişim? Aslında nelerden zevk alırmışım? Nelerden hoşlanmazmışım?

 

Her şeyde haklı olmayı bıraktım. Herkese hak vermeye başladım. En azından anlamaya çalıştım. Yargılamadım, çünkü herkesin sorumulusu kendisiydi… Kendineydi sevabı, günahı…

 

Anne olunca öğrendim sabır denen şeyin aslında eskiden sabırsızlığım olduğunu. Yani ben sabrettiğimi zannederken aslında sabırdan bir habermişim. Sabrı sevmeyi öğrendim. Sabırla ve karşılıksız

 

Anne olmadan önce, hiç bir şeyden korkum yoktu.Hiç bir şey korkutamazdı beni. Cahil cesareti denen şey fazlasıyla bünyede mevcuttu. Anne olunca, korkularımla tanıştım. Meğer endişe nasıl yiyip bitirirmiş insanı…Her şey bana korku vermeye başladı. Evdeki merdiven, açılan çekmeceler, kapanan kapı, düne kadar sevdiğim köpeğim, havada uçan kuş…

Sevgimin boyutundan korktum..

Annelik, olgunluk; annelik meğer sevginin kendisiyMİŞ.  Diğer yandan, annelik korkulu; annelik yorgunlukMUŞ.

En çokta beynin yorulurMUŞ

 

 

 

 

5 comments

Yorum Yaz